ยามาเดระ (วัดริชชะคุจิ) — 1,000 ขั้นสู่การตรัสรู้

**ฤดูดีสุด เหตุผลต่าง:** ตุลาคมโดนต่าง — เมเปิลแดงตัดหินเทา หมอกเช้าติดในหุบจน 10 น. และเย็นพอ (12–15°C) ไม่ร้อนเกินตอนปีน มิถุนายนนำจักจั่นที่บาโชะได้ยิน ดังในซีดาร์จนแทบคิดไม่ออก มกราคมเห็นราว 20 คนทั้งวัน บันไดเป็นน้ำแข็งลื่นและสนโค้งใต้หิมะ แต่ถ้ามีตะปูปีนน้ำแข็งก็เป็นของคุณคนเดียว ข้ามวันหยุดพ.ค.และต.ค.เมื่อบัสทัวร์ปล่อยคน 500+ อุดทางแคบ ถึง 8 น.ตอนเปิด โดยเฉพาะฤดูใบไม้ร่วง **ภาพที่ทุกคนอยากได้:** ยืนที่หอโกไดโด (ศาลาสุดท้ายเกาะหน้าผา) และถ่ายกลับสู่ประตูนิโอมงกับหุบตก 300 เมตรเบื้องล่าง — ถ้าโชคดีหมอกเช้าเต็มช่องและประตูลอย เทเล (100–200mm) บีบสวย มุมอื่น: เดิน 10 นาทีตะวันออกจากสถานียามาเดระเข้านาและถ่ายขึ้นหลังคาแดงโกไดโดตัดหน้าผา **ไปเลยโกไดโด:** คนส่วนใหญ่หยุดที่โกไดโดคิดว่าจบ แต่โอคุโนอินอยู่อีก 15 นาทีขึ้นเขา — มืดกว่า เงียบกว่า กับร่างเอ็นนินจริงในหอไคซันโด ราว 1 ใน 10 ผู้เยือนเท่านั้นที่ไป ศึกษาเทพผู้พิทักษ์นิโอที่ประตูนิโอมงตอนขึ้น เป็นการแกะปี 1848 หน้าบิดโกรธ กล้ามเนื้อนูนใต้เสื้อไม้ **ลงทางตะวันตก:** อย่าย้อนรอย ทางลงตะวันตกผ่านเซสโชเซกิ (หินกำมะถันที่เคยฆ่านก ตอนนี้เฉื่อย) และยามะ-โนะ-โอเทระ ถ้ำที่พระเคยนั่งในความมืดหลายสัปดาห์ เพิ่ม 20 นาทีแต่แสดงความลึกของวัด **ทามะคนเนียคุที่ล่าง:** ขาคุณจะเป็นยาง ซื้อทามะคนเนียคุจากพ่อค้าที่ทางเข้า — ลูกคอนเนียคุ 3 ลูกบนไม้เสียบ ย่างและเค็ม ¥200 ยามากาตะกินนี้มา 200 ปี