เนื้อโอมิ — หนึ่งในสามวากิวชั้นเยี่ยมของญี่ปุ่น

**เทียบกับโกเบ:** เนื้อโอมิคุณภาพสูงเท่าเนื้อโกเบแต่ดังระดับสากลน้อยกว่า ทำให้ราคาถูกกว่า 10–20% ที่เกรดเทียบเท่า ทั้งคู่ใช้เทคนิคเลี้ยงคล้ายกันและมันแทรกใกล้เคียง เนื้อโอมิออกหวานและละเอียดกว่าเล็กน้อย โกเบมีรสเนื้อเข้มกว่า ความต่างละเอียดและอัตวิสัย — คนกินส่วนใหญ่แยกไม่ออกในการชิมแบบปิดตา เลือกเนื้อโอมิในชิงะเพื่อหนุนผู้ผลิตท้องถิ่นและเลี่ยงส่วนต่างราคาโกเบ **วิธีปรุง:** ซุกิยากิ (すき焼き) เป็นการปรุงเนื้อโอมิดั้งเดิม — เนื้อหั่นบางเคี่ยวในน้ำซุปโชยุหวานกับผัก เต้าหู้ และเส้น แล้วจุ่มไข่ดิบ มันเยอะทำให้ซุกิยากิเหมาะกับเนื้อโอมิ — น้ำซุปเข้มดุลความละมุนของเนื้อ ยากินิคุ (焼肉 ย่าง) ให้คุมความสุกและชื่นชมเนื้อสัมผัส ชาบูชาบู (しゃぶしゃぶ) เบาสุด — ลวกในน้ำซุปเร็ว เนื้อยังละเอียด สำหรับวากิวครั้งแรกสั่งคอร์สซุกิยากิ (¥8,000–10,000) กับหลายส่วน **ตระหนักปริมาณ:** มันแทรกเข้มของวากิว A4–A5 หมายถึง 100–150 กรัม/คนก็พอ — คนตะวันตกมักสั่งเกินคาดว่าจานใหญ่ มัน (40–50% ของน้ำหนัก) ทำให้อิ่ม 200 กรัม+ กลายเป็นหนักเกิน เริ่มด้วยคอร์สชิม (¥5,000–8,000) เนื้อ 100 กรัมกับเครื่องเคียง สั่งเพิ่มได้ แต่วากิว A5 ที่กินไม่หมดเปลืองเงินและไม่เคารพวัวและช่างฝีมือ